menahun…ku tunggu kata-kata….yang mengrangkum semua
dan kini ku harap ku dimengerti…
walau skali saja pelukku….
tiada yang tersembunyi…
tak perlu mengingkari …
rasa sakitmu….rasa sakitku…
tiada lagi alasan….ini lah kejujuran….
pedih adanya namun ini jawabnya….
…
lepaskanku….
segenap jiwamu….
tanpa harus ku berdusta…
karna kau lah satu yang ku sayang…
dan tak layak kau didera…
…
kusadari….
diriku pun kan sendiri…
didini hari yang sepi….
tetapi apalah arti bersama…berdua….
namun semu semata….
tiada yang terobati di dalam peluk ini….
tapi rasakan semua sebelum kau kulepaskan selamanya….
tak juga ku paksakan setitik pengertian…….
bahwa ini adanya cinta yang tak lagi sama….
….
(aku ato dia???)



